راهنمای اجرای عایق امولسیونی

راهنمای اجرای عایق امولسیونی

مراحل اجرای عایق امولسیونی سرد روی سطح بتنی

اجرای عایق امولسیونی روی بتن و سطوح مدفون

عایق امولسیونی قیری، سامانه‌ای سرداجرا و پایه‌آب است که پس از تبخیر آب، لایه‌ای پیوسته تشکیل می‌دهد. این سیستم برای برخی بام‌ها، دیوارهای مدفون، فونداسیون و سطوح محافظت‌شده قابل استفاده است؛ اما نوع محصول باید با فشار آب، تابش خورشید، دمای بهره‌برداری و لایه محافظ نهایی سازگار باشد.

مراحل تصویری اجرا

  1. برداشت لایه‌های سست: بتن پوک، گرد سیمان، پوشش جداشده و آلودگی با ابزار مکانیکی مناسب حذف می‌شود.

  2. نظافت و اصلاح جزئیات: سطح با مکنده تمیز، ترک‌ها و حفره‌ها ترمیم و در اتصال دیوار و کف ماهیچه اجرا می‌شود. شیب سطح و عملکرد آبروها پیش از عایق‌کاری کنترل می‌شود.

  3. پرایمر سازگار: لایه آغازین فقط طبق دستور سازنده و به‌صورت یکنواخت اجرا می‌شود. مقدار آب برای رقیق‌سازی، در صورت مجازبودن، باید دقیقاً مطابق دیتاشیت باشد.

  4. لایه اول و تقویت جزئیات: امولسیون با برس، غلطک یا ابزار توصیه‌شده پخش می‌شود. اطراف آبرو، گوشه‌ها، درزها و ترک‌های اصلاح‌شده با الیاف یا منسوج سازگار تقویت می‌شوند.

  5. لایه دوم و بازرسی: پس از خشک‌شدن لایه اول، لایه بعدی در جهت متقاطع اجرا می‌شود. پیوستگی، پوشش کامل، ضخامت، سوراخ سوزنی و نواحی آسیب‌دیده پیش از اجرای لایه محافظ بررسی می‌شوند.

محل‌های مناسب استفاده

  • دیوارهای مدفون و فونداسیون، به شرط اجرای لایه محافظ در برابر خاک‌ریزی؛

  • بام و سطوح افقی دارای شیب و آبرو، همراه با محافظت مناسب در برابر تابش و تردد؛

  • زیر لایه‌های محافظ یا پوشش‌های سازگار در پروژه‌هایی که اجرای سرد موردنیاز است؛

  • جزئیات ساختمانی که سازنده محصول کاربرد آن را مجاز اعلام کرده است.

محدودیت‌هایی که باید بررسی شوند

  • تماس دائم با آب یا آب آشامیدنی بدون تأیید صریح محصول؛

  • اجرای مستقیم روی سطح خیس، یخ‌زده، بسیار داغ یا آلوده؛

  • قرارگیری دائمی زیر نور خورشید بدون پوشش محافظ مقاوم به فرابنفش؛

  • ترک‌های فعال و درزهای حرکتی بدون طراحی جزئیات انعطاف‌پذیر؛

  • خاک‌ریزی یا نصب لایه بعدی پیش از خشک‌شدن کامل عایق.

کنترل کیفیت

مقدار مصرف، تعداد لایه‌ها و زمان انتظار باید از دیتاشیت همان محصول گرفته شود. بازرسی چشمی باید یکنواختی رنگ و ضخامت، نبود ناحیه جاافتاده، حباب و سوراخ سوزنی را تأیید کند. روی دیوار مدفون، تخته محافظ یا لایه زهکش باید طوری نصب شود که هنگام خاک‌ریزی به غشا آسیب نزند.

خطاهای رایج

جایگزین‌کردن امولسیون با پرایمر نامتناسب، افزودن آب بیش از حد، اجرای لایه دوم روی لایه مرطوب، حذف ماهیچه گوشه‌ها، مسدودکردن آبرو و نداشتن محافظ مکانیکی از خطاهای پرتکرار این نوع اجرا هستند.